چهارشنبه، آذر ۲۴

مهم نیست کی خانه بوده‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏ام. چه‏‏قدر از نبودنم گذشته. چه‏موقع بیرون آمده‏‏ام و چندوقت است توی این شهر ِ دوست‏نداشتنی روز و شب را به هم دوخته‏‏ام. که اصلن چه‏طور به هم دوخته‏ام. که چه‏قدر از ته‏مانده‏ی روزهای مچاله و خط‏خطی ِ این شهر مانده. مهم فقط همین است که می‏خواهم برگردم. که دارم می‏رسم به روزهای خوش‏گذرانی‏های مدام و پیاده‏روی توی کوچه باغی‏های بی سر و ته شیراز. به روزهای سرخوشانه‏ی لاابالی...

................

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

sucscribe to rss