یکشنبه، آبان ۲

تازه به خانه برگشته. وقتی کلید را توی قفل در چرخانده و در با غژغژی خفیف به رویش باز شده، حسی دل‏نشین مثل لحافی گرم و نرم روی تن ِ خسته‏اش نشسته. لابد دست‏هایی مهربان چمدانش را گرفته و بازوانی دل‏تنگ هم، سخت در آغوشش. پایش را توی دنیایی گذاشته که مدت‏ها از آن دور بوده و هر لحظه منتظر بازگشت به آن. دنیایی امن، آشنا و گرم...

................

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

sucscribe to rss