یکشنبه، مهر ۱۸

روی صندلی توی تراس لم داده؛ شال‏گردن می‏بافد. از این شال‏گردن‏های پشمی رنگ‏رنگی. گاهی بافتنی‏اش را کنار می‏گذارد، یک قلپ از ماگ پُر از چای‏اش را می‏نوشد و  باز ادامه می‏دهد؛ یکی زیر، یکی رو... و گلوله‏های کاموا قل می‏خورد دور صندلی‏اش.

................

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

sucscribe to rss