جمعه، مهر ۲

می‏خواستم از ته‏مانده‏ی تابستان بنویسم. از روزهایی که پر از دلهره‏های الکی‏ست. این‏جور که می‏خواهی چهارچنگولی بچسبی به آن و به هر نحوی، سعی در تمام نشدنش داشته باشی. که دوست داری ارتعاش پنهانی‏ی که توی این روزهای نیمه‏گرم و غبارآلود است، یک حالت آداجیو وارانه به خود بگیرد. اما حالا کمی دیر شده برای گفتن این حرف‏ها.

................

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

sucscribe to rss