پنجشنبه، خرداد ۲۷

یک‏جور خفه‏کننده‏گی و له‏کننده‏گی ِ مدام، توی هوای این روزهای باقیمانده از خرداد موج می‏زند. مستأصل‏ام. حتا نمی‏دانم چند روز از توی خانه ماندن‏ام، می‏گذرد. از تم باس استپ جی‏میل‏ام می‏فهمم هوا چطور است. مثلن؟ مثلن امروز که جی‏میل‏ام را باز کردم، آسمان‏اش خاکستری پررنگ بود. باران نم‏نم‏ک می‏بارید و آدم‏های توی ایستگاه اتوبوس، هر کدام به‏شکلی نسبت به بارش باران عکس‏العمل نشان داده بودند. من؟ من پرده‎ی پنجره را کنار زدم. باران نبود؛ اما جای نم‏اش روی زمین مانده بود. این کندی ِ رخوتناک و معلق، که فقط در هوای روزهای آخر خرداد می‏شود پیدا کرد را دوست ندارم.
پرده را کشیدم و ایمیل‏هایی که از خیلی‏وقت‏ پیش توی اینباکس‏ مانده بودند، را آرشیو کردم.


................

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

sucscribe to rss