پنجشنبه، اردیبهشت ۹

روزهای گنگ هزار‏لایه... روزهای نان تست با یک لایه‏ی ضخیم نوتلا. روزهای پنکه‏برقی. روزهای پلک‏های افتاده و بالشت‏های پف کرده. روزهایی که به قول عزیزی باید سر را توی سایه داد و پا را توی آفتاب. روزهای سندل‏های بندی. روزهای فیلم‏های‏ تلنبار شده‏ی ندیده. روزهای ماگ‏های لبالب از عرق بیدمشک. روزهای کتاب‏های مصور. روزهای سی بمل. روزهای گوجه‏باغی. روزهای پازل‏های آقای هاسترن.
روزهایی که باید سرشان را با یک قیچی چید و به ته انتظارهای مدام چسباند؛ به جایی که تمام فعل‏های خوب دنیا را می‏شود صرف کرد...

................

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

sucscribe to rss