چهارشنبه، اردیبهشت ۱

اردیبهشت با هزار وعده و وعید از راه رسید...
از اون بعد از ظهرهای گرم و غبارگرفته‏ی بهاریه. لم دادم روی کاناپه. هدفون رو چپوندم توی گوشم؛ سمفونی خطوط‏ِ کامبیز درم‏بخش رو با وسواس نگاه می‏کنم. Mago De Oz من رو می‏بره به کنج‏ترین گوشه ی ذهنم که جا خوش کردی. پلک‏هام سنگین شده. ماگ لبالب از عرق کاسنی رو بر می‏دارم و قلپ قلپ سر می‏کشم. چشمهام مثل دکمه‏ی رپیت، گرد می‏شن

................

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

sucscribe to rss