یکشنبه، دی ۱۳

ما آدمهای نازک کاغذی بی حاشیه ایم
توی روابطِ بی حاشیه...
عمرمان کفاف شناختن خیلی از آدمها را نمیدهد. آدمهای حاشیه داری که از در دوستی وارد میشوند؛ کنارت مینشینند؛ از ماگهای لب پر داغ، قلپ قلپ چای مینوشند؛ گپ میزنند و ادعاهای جورواجور دارند. اما شب که از راه رسید؛ ماگ خالی یخ کرده شان را روی میز میگذارند؛ چراغ را خاموش میکنند؛ بی هیچ حرفی در دوستی را میبندند و به چاک میزنند. پشت سرشان را هم نگاه نمیکنند. آنوقت تو میمانی ته چاه عمیقی از حاشیه؛ با ایمانی که به مویی بند شده. که شاید همین مو بشود دستی، ریسمانی، امیدکی برای آویزان شدن؛ بالا آمدن و غرق نشدن. برای اینکه همان آدم نازک کاغذی بی حاشیه، توی روابطِ بی حاشیه باقی بمانی.

................

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

sucscribe to rss